Tarih: Prş Nis 19, 2007 15:25 Mesaj konusu: dini hikayeler.......
NAMAZIMIZ
Anneannesinin sözleri yankilandi kulaklarinda: -Oglum, namaz hiç bu vakte birakilir mi? Anneannesinin yasi yetmise dayanmisti, ama ezan okundugu vakit yerinden siçrar, yasindan beklenmeyecek bir hizla abdestini alir ve namazini kilardi. Kendisi ise, nefsini bir türlü yenemiyordu. Hep ne oluyorsa? namaz son dakikalara kaliyor, bu sebeple namazini alelacele edâ ediyordu. Bunu düsünerek kalkti yerinden, gözü saate kaydi. Yatsi ezaninin okunmasina on bes dakika kalmisti. Basini her iki yöne pismanlikla sallayarak, "Yine geciktirdim namazi" dedi kendi kendine... Kivrak hareketlerle abdestini aldi ve daha elini yüzünü tam kurulamadan kendini odasina atti. Mecburen, hizli hareketlerle namazini edâ etti. Tesbihatini yaparken anneannesini düsünmeden edemedi... "Bu halimi görse, tatli-sert kizardi yine bana" dedi. Çok seviyordu onu... Hele öyle bir namaz kilisi vardi ki, onu hep bir gökkusagi hayranligiyla seyrederdi. Namazda öyle bir mahviyeti vardi ki, hicabindan renkten renge girerdi. O gün aksama kadar derse girmisti. Müthis bir agirlik vardi üzerinde... Duâsini yaparken, basini ellerinin arasina alip secdeye durdu. Namazdan sonra bir süre bu sekilde tefekkür etmeyi severdi. Gözleri kapanir gibi oldu. "Ne kadar da yorulmusum"dedi. Daldi gitti öylece... Kiyamet kopmustu. Mahseri bir kalabalik vardi. Her yön insanlarla doluydu. Kimi dona kalmis, hareketsiz bir sekilde etrafi izliyor; kimi saga sola kosusturuyor, kimisi de diz çökmüs, basi ellerinin arasinda bekliyordu. Yüregi, yerinden firlayacak gibi atiyor, adeta kafesinden kurtulmaya çalisiyor, soguk terler döküyordu. Hayattayken kiyamet, sorgu sual ve mizan hakkinda çok sey duymus ve âhiret hayati adina bu kavramlar kendisi için köse tasi olmuslardi. Ama mahser meydanindaki ürperti, korku ve bekleyisin bu denli dehset verecegini düsünmemisti. Hesap ve sorgu devam ediyordu. Bu arada onun ismini de okudular. Hayretle bir saga, bir sola bakti."Benim ismimi mi okudunuz?" dedi, dudaklari titreyerek... Kalabalik birden yarilmis, bir yol olusmustu önünde... Iki kisi kollarina girdi. Mahser meydaninin vazifelileri olduklari belliydi. Kalabalik arasindan saskin bakislarla yürüdü. Merkezi bir yere gelmislerdi. Melekler her iki yanindan uzaklastilar. Basi önündeydi. Bütün hayati, bir film seridi gibi geçiyordu gözlerinin önünden... Ã�ükürler olsun dedi, kendi kendine ve devam etti; Gözlerimi dünyaya açtim, hep hizmet eden insanlari gördüm. Babam sohbetlerden sohbetlere kosturuyor, malini Islâm yolunda harciyordu. Annem eve gelen misafirleri agirliyor, yemek sofralarinin biri kalkip, bir yenisi kuruluyordu. Ben ise, hep bu yolda oldum. Insanlara hizmete çalistim. Onlara Allah'i anlattim. Namazimi kildim. Orucumu tuttum. Farz olan ne varsa yerine getirdim. Haramlardan kaçindim. Kirpiklerinden asagiya gözyaslari dökülürken,"Rabbimi seviyorum, en azindan sevdigimi zannediyorum" diyordu. Ama bir yandan da "O'nun için ne yapsam az, Cennet'i kazanmaya yetmez diye düsünüyordu. Tek siginagi Allah'in rahmetiydi. Hesap sürdükçe sürdü. Boncuk boncuk terliyor; sirilsiklam olmus, zangir zangir titriyordu. Gözleri terazinin ibresindeki neticeyi bekliyordu. Sonunda hüküm verilecekti. Vazifeli melekler ellerinde bir kâgit, mahser meydanindaki kalabaliga döndüler. Önce ismi okundu. Artik ayaklari tutmaz olmustu. Neredeyse yigilip kalacakti. Heyecandan gözlerini kapamis, okunacak hükme kulak kesilmisti. Mahseri kalabaliktan bir ugultu yükseldi. Kulaklari yanlis mi duyuyordu? Ismi Cehennemlikler listesindeydi. Dizlerinin üstüne yigildi. Hayretten donakalmisti. "Olamaaaaz."diye bagirdi. Saga-sola kosturdu. Inanamiyordu. "Ben nasil Cehennemlik olurum? Hayatim boyunca hizmet eden insanlarla birlikte oldum. Onlarla beraber kosturdum. Hep Rabbimi anlattim" diyordu. Gözleri saganak olmus, titrek vücudunu islatiyordu. Vazifeli iki melek kollarindan tuttu. Ayaklarindan sürüyerek ve kalabaligi yararak alevleri göklere yükselen Cehennem'e dogru yürümeye basladilar. Çirpiniyordu. Medet yok muydu? Bir yardim eden çikmayacak miydi? Dudaklarindan kelimeler kirik dökük, yalvarmayla karisik döküldü. "Hizmetlerim...Oruçlarim...Okudugum Kur'an'lar...Namazim...Hiçbiri beni kurtarmayacak mi?" diyordu... Bagira bagira yalvariyordu. Cehennem melekleri onu hiç dinlemediler, sürüklemeye devam ettiler. Alevlere çok yaklasmislardi. Basini geriye çevirdi. Son çirpinislariydi. Resûlullah(s.a.v) "Evinin önünde akan bir irmak içinde günde bes defa yikanan bir insani o irmak nasil temizler, günde bes vakit namazda insani günâhlardan öyle temizler" buyuruyordu. "Oysa ki benim namazlarim da mi beni kurtarmayacak? diye düsünüyordu. "Namazlarim...Namazlarim...Namazlarim" diye diye hiçkirdi. Vazifeli melekler hiç durmadilar. Yürümeye devam ettiler; Cehennem çukurunun basina geldiler. Alevlerin hareketi yüzünü yakiyordu. Son bir defa dönüp geriye bakti. Artik gözleri de kurumustu. Ãœmitleri sönmüstü. Basini öne egdi. Iki büklüm oldu. Kollarini sikan parmaklar çözüldü. Cehennem meleklerinden birisi onu itiverdi. Vücudunu birdenbire havada buldu. Alevlere dogru düsüyordu. Tam iki metre düsmüstü ki, bir el kolundan tuttu. Basini kaldirdi. Yukariya bakti. Uzun beyaz sakalli bir ihtiyar onu düsmekten kurtarmisti. Kendisini yukariya çekti. Ãœstündeki basindaki tozu silkerek ihtiyarin yüzüne bakti."Siz de kimsiniz? dedi. Ihtiyar gülümsedi: "Ben senin namazlarinim" "Neden bu kadar geç kaldiniz? Son anda yetistiniz. Neredeyse düsüyordum" dedi... Ihtiyar yüzünü gererek, tekrar güldü; basini salladi "Sen beni hep son anda yetistirdin, hatirladin mi?..." Secdeye kapandigi yerden basini kaldirdi. Kan-ter içinde kalmisti. Disaridan gelen sese kulak kabartti. Yatsi ezani okunuyordu. Bir ok gibi yerinden firladi. Abdest almaya gidiyordu...
Kayıt: Apr 28, 2007 Konum: Ne sen sor..! Ne de ben söyliyeyim..!
Tarih: Sal May 01, 2007 17:14 Mesaj konusu:
ALLAH herkese namazi kilinmasini emretmistir ne güzel kilana
rabbim bütün herkese hidayet vesin en azindan günde 15 dk namazlarimiza ayirabiliriz bu kadar kisa bir süre neden zor geliyor sizce _________________
ALLAH herkese namazi kilinmasini emretmistir ne güzel kilana
rabbim bütün herkese hidayet vesin en azindan günde 15 dk namazlarimiza ayirabiliriz bu kadar kisa bir süre neden zor geliyor sizce
insan kendi nefisini elinde tutabilse belki bu kadar zorlanmaz...
ALLAH herkese namazi kilinmasini emretmistir ne güzel kilana
rabbim bütün herkese hidayet vesin en azindan günde 15 dk namazlarimiza ayirabiliriz bu kadar kisa bir süre neden zor geliyor sizce
insan kendi nefisini elinde tutabilse belki bu kadar zorlanmaz...
evet haklisiniz nefisten geçiyor ama bence insan nefsini iradesiyle mücadele ederek kirabilir.bencede 15 dk ayirmak zor degil hele birde namazi vaktinde kilmak dahada güzel olur....
evet haklisiniz nefisten geçiyor ama bence insan nefsini iradesiyle mücadele ederek kirabilir.bencede 15 dk ayirmak zor degil hele birde namazi vaktinde kilmak dahada güzel olur....
evet oyle,, dusunun yaa 15 dk nekii,, 24 saat yaninda
kesinlikle öyle miss konyali bes vakit namaz var ve bu bes vakitin herbiri 15 dk olsa misalen toplam 75 dk ayirmis oluyorsunuz namaz için ki çok da fazla bir sey olmasa gerek koskoca 24 saat içinde bir 75 dk cik ayirmak.neyse inslh herkes bu konuda bilinçlenir Allahin izniyle namazlara gereken önem verilir diyorum ....
kesinlikle öyle miss konyali bes vakit namaz var ve bu bes vakitin herbiri 15 dk olsa misalen toplam 75 dk ayirmis oluyorsunuz namaz için ki çok da fazla bir sey olmasa gerek koskoca 24 saat içinde bir 75 dk cik ayirmak.neyse inslh herkes bu konuda bilinçlenir Allahin izniyle namazlara gereken önem verilir diyorum ....
Tüm zamanlar GMT +2 Saat Sayfaya git 1, 2, 3Sonraki
1. sayfa (Toplam 3 sayfa)
Bu forumda yeni başlıklar açamazsınız Bu forumdaki başlıklara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
![[ιη¢є ѕızıм]](modules/Forums/images/ranks/Admin.gif "[ιη¢є ѕızıм]")
